In het zonnetje: scilla bifolia rosea ofwel sterhyacint

On: Comment: 0 Hit: 185

In het Latijn betekent Skilla ‘gelijkende, verwante plant’, in het Grieks is Scilla ‘krenken, benadelen’, maar ook gevaarlijk, giftig (niet eten!). Ze wordt ook wel vroege sterhyacint genoemd. Er zijn ca 90 erkende scilla-soorten, bloeiend in het vroege voorjaar, en aantrekkelijk voor honingbijen.

De soortnaam bifolia betekent tweebladig, rosea verwijst naar de kleur van dit soort. Andere soorten zijn wit, roze, blauw of paars.

De bolletjes zijn ca 1 cm groot. Hieruit groeien 2 (bifolia) glanzende gebogen bladeren tot de helft van de stengel. De korte stengel draagt een tros van 6 tot 10 bloemetjes.

Het soort is wijdverspreid in Midden- en Zuid-Europa, de Kaukasus en Klein Azië en arriveerde in 1594 al in Nederland. Ze bloeit op hoogte en ook op schaduwrijke plaatsen: onder bomen en struiken in de tuin kan ze gemakkelijk verwilderen en een mooi bloementapijt vormen. De bollen kunnen in de grond blijven zitten, ze zijn winterhard. De natuur doet het werk. Als je toch wilt verzorgen: mest en water in het bloeiseizoen, bladeren verwijderen na de bloei, en een compostlaag ter bescherming voor de winter. Zoals de meeste bollen houden ze niet van natte voeten, maar van goed gedraineerde grond waardoor het water weg kan lopen.

Planten doe je vroeg in de herfst, zodat de bolletjes nog goed kunnen wortelen voor de winter. De diepte kunnen de bollen zelf aanpassen met hun trekwortels, maar 5-7 cm is een goede indicatie.

Tegenwoordig is het soort Chionodoxa onderdeel van het soort Scilla. Als deze soorten bij elkaar worden geplant kunnen sneeuwsterren ontstaan: Sterhyacint x Sneeuwroem = Sneeuwster. Daarover een volgende keer meer!

 

Bron: Wiki en Allesoverbloembollen.nl

Comments

No comment at this time!

Leave your comment

zondag maandag dinsdag woensdag donderdag vrijdag zaterdag January February March April May June July August September October November December